Cultura Il resoconto di Willie Siebert durante il primo attacco di gas della guerra a Ypres, 22 aprile 1915

Added
novembre 4, 2019
Location
Visualizzazioni
922
Valutazione
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading...
DESCRIZIONE

Il resoconto di prima mano di Willie Siebert. Un soldato tedesco durante il primo attacco di gas della guerra a Ypres – “Alla fine, abbiamo deciso di rilasciare il gas. Il meteorologo aveva ragione. Era una bella giornata, il sole splendeva. Dove c’era erba, era verde ardente Avremmo dovuto andare a fare un picnic, senza fare quello che stavamo per fare, mandammo indietro la fanteria [tedesca] e aprimmo le valvole [gas] con le corde. Verso l’ora di cena, il gas iniziò verso i francesi; tutto era un silenzio di pietra. Ci chiedevamo tutti cosa sarebbe successo.

 

Mentre questa grande nuvola di gas verde-grigio si stava formando di fronte a noi, improvvisamente abbiamo sentito l’urlo francese. In meno di un minuto iniziarono con il maggior numero di fucili e mitragliatrici che avessi mai sentito. Ogni mitragliatrice da campo, ogni mitragliatrice, ogni fucile che avevano i francesi, dovevano essere stati lanciati. Non avevo mai sentito un tale rumore.

 

La grandinata di proiettili che ci passava sopra la testa era incredibile, ma non stava fermando il gas. Il vento continuava a spostare il gas verso le linee francesi. Abbiamo sentito le mucche urlare e i cavalli che urlavano. I francesi continuarono a sparare. Non sono riusciti a vedere a cosa stessero sparando. In circa 15 minuti gli spari iniziarono a cessare. Dopo mezz’ora, solo colpi occasionali. Poi tutto è tornato tranquillo. Dopo un po ‘si era schiarito e oltrepassammo le bombole vuote.

 

Ciò che abbiamo visto è stata la morte totale. Niente era vivo.

Tutti gli animali erano usciti dai loro buchi per morire. Conigli, talpe, ratti e topi morti erano ovunque. L’odore del gas era ancora nell’aria. Era appeso ai pochi cespugli rimasti. Quando arrivammo alle linee francesi le trincee erano vuote ma in mezzo miglio i corpi dei soldati francesi erano ovunque. È stato incredibile. Poi abbiamo visto che c’erano degli inglesi. Potevi vedere dove gli uomini avevano artigliato le loro facce e la gola, cercando di prendere fiato. Alcuni si erano sparati. I cavalli, ancora nelle stalle, le mucche, i polli, tutto, erano tutti morti. Tutto, anche gli insetti erano morti “.


Le récit de Willie Siebert lors de la première attaque au gaz de la guerre à Ypres, le 22 avril 1915

Le récit de première main de Willie Siebert. Un soldat allemand lors de la première attaque à gaz de la guerre à Ypres – “Finalement, nous avons décidé de libérer le gaz. Le météorologue avait raison. C’était une belle journée, le soleil brillait. Là où il y avait de l’herbe, il faisait vert Nous aurions dû aller faire un pique-nique, ne pas faire ce que nous allions faire. Nous avons renvoyé l’infanterie [allemande] et ouvert les vannes [à gaz] avec les ficelles. A l’heure du souper, le gaz a commencé vers les Français; était calme, nous nous sommes tous demandé ce qui allait se passer.

 

Alors que ce grand nuage de gaz vert-gris se formait devant nous, nous avons soudainement entendu les Français crier. En moins d’une minute, ils ont commencé avec le plus grand nombre de tirs de fusils et de mitrailleuses que j’ai jamais entendus. Chaque arme d’artillerie de campagne, chaque mitrailleuse, chaque fusil que possédaient les Français devait tirer. Je n’avais jamais entendu un tel bruit.

 

La grêle de balles qui passaient au-dessus de nos têtes était incroyable, mais cela n’arrêtait pas l’essence. Le vent continuait à déplacer le gaz vers les lignes françaises. Nous avons entendu les vaches hurler et les chevaux crier. Les Français ont continué à tirer. Ils ne pouvaient pas voir ce sur quoi ils tiraient. En 15 minutes environ, les coups de feu ont commencé à cesser. Après une demi-heure, seulement des coups occasionnels. Puis tout redevint calme. Après un certain temps, tout s’était dégagé et nous avons dépassé les bouteilles de gaz vides.

 

Ce que nous avons vu était la mort totale. Rien n’était vivant.

Tous les animaux étaient sortis de leur trou pour mourir. Les lapins morts, les taupes, les rats et les souris étaient partout. L’odeur du gaz était toujours dans l’air. Il était suspendu aux quelques arbustes qui restaient. Quand nous sommes arrivés aux lignes françaises, les tranchées étaient vides, mais sur un demi-kilomètre, les corps des soldats français étaient partout. C’était incroyable. Ensuite, nous avons vu qu’il y avait un peu d’anglais. Vous pouviez voir où les hommes s’étaient griffés le visage et la gorge en essayant de reprendre leur souffle. Certains s’étaient tiré une balle. Les chevaux, toujours dans les écuries, vaches, poules, tout était mort. Tout, même les insectes étaient morts. ”


Der Bericht von Willie Siebert während des ersten Gasangriffs des Krieges in Ypern am 22. April 1915

Der Bericht von Willie Siebert aus erster Hand. Ein deutscher Soldat während des ersten Gasangriffs des Krieges in Ypern – “Schließlich beschlossen wir, das Gas abzulassen. Der Wettermann hatte Recht. Es war ein schöner Tag, die Sonne schien. Wo Gras war, war es blaßgrün Englisch: www.germnews.de/archive/dn/1996/03/22.html Wir hätten ein Picknick machen sollen, nicht das machen, was wir machen wollten. Wir haben die deutsche Infanterie zurückgeschickt und die Gasventile mit den Fäden geöffnet Wir alle fragten uns, was wohl passieren würde.

 

Als sich diese große grüngraue Gaswolke vor uns bildete, hörten wir plötzlich die Franzosen schreien. In weniger als einer Minute begannen sie mit dem meisten Gewehr- und Maschinengewehrfeuer, das ich jemals gehört hatte. Jedes Feldartilleriegeschütz, jedes Maschinengewehr, jedes Gewehr, das die Franzosen hatten, musste abgefeuert haben. Ich hatte noch nie so ein Geräusch gehört.

 

Der Kugelhagel, der über unsere Köpfe schoss, war unglaublich, aber er hielt das Gas nicht an. Der Wind lenkte das Gas weiter in Richtung der französischen Linien. Wir hörten die Kühe brüllen und die Pferde schreien. Die Franzosen schossen weiter. Sie konnten unmöglich sehen, auf was sie schossen. Nach ungefähr 15 Minuten begannen die Schüsse aufzuhören. Nach einer halben Stunde nur noch vereinzelte Schüsse. Dann war alles wieder still. Nach einer Weile hatte es sich geklärt und wir gingen an den leeren Gasflaschen vorbei.

 

Was wir gesehen haben, war der totale Tod. Nichts war am Leben.

Alle Tiere waren aus ihren Löchern gekommen, um zu sterben. Tote Kaninchen, Maulwürfe, Ratten und Mäuse waren überall. Der Geruch des Gases lag noch in der Luft. Es hing an den wenigen Büschen, die noch übrig waren. Als wir zu den französischen Linien kamen, waren die Gräben leer, aber nach einer halben Meile waren die Leichen französischer Soldaten überall. Es war unglaublich. Dann sahen wir, dass es etwas Englisch gab. Sie konnten sehen, wo Männer sich in die Gesichter und in die Kehlen gekratzt hatten und versuchten, Luft zu holen. Einige hatten sich selbst erschossen. Die Pferde, immer noch im Stall, Kühe, Hühner, alles, alles war tot. Alles, auch die Insekten, waren tot. ”


Ипр, иприт, газ, нервный газ, первая мировая война, война,

Рассказ Вилли Зиберта во время первой газовой атаки войны в Ипре, 22 апреля 1915 г.

Из первых уст о Вилли Зиберте. Немецкий солдат во время первой газовой атаки войны в Ипре – «Наконец, мы решили выпустить газ. Метеоролог был прав. Это был прекрасный день, солнце светило. Там, где была трава, она сияла зеленым» Мы должны были пойти на пикник, а не делать то, что собирались сделать. Мы отослали [немецкую] пехоту обратно и открыли [газовые] клапаны со струнами. Около ужина, газ начал поступать в сторону французов; было очень тихо. Мы все думали, что произойдет.

 

Когда перед нами образовалось огромное облако серо-зеленого газа, мы вдруг услышали крики французов. Менее чем через минуту они начали с самого большого огня из винтовок и пулеметов, который я когда-либо слышал. Каждый полевой артиллерийский орудие, каждый пулемет, каждая винтовка, которую имели французы, должно быть, стреляли. Я никогда не слышал такого шума.

 

Град пуль, пролетевший над нашими головами, был невероятным, но он не остановил газ. Ветер продолжал двигать газ к французским линиям. Мы слышали крики коров и крики лошадей. Французы продолжали стрелять. Они не могли видеть, во что стреляли. Примерно через 15 минут стрельба началась. Через полчаса только случайные выстрелы. Тогда все снова было тихо. Через некоторое время все прояснилось, и мы прошли мимо пустых газовых баллонов.

 

То, что мы увидели, было полной смертью. Ничего не было в живых.

Все животные вышли из своих ям, чтобы умереть. Мертвые кролики, кроты, крысы и мыши были повсюду. Запах газа все еще был в воздухе. Он висел на нескольких оставленных кустах. Когда мы добрались до французских линий, траншеи были пусты, но через полмили тела французских солдат были повсюду. Это было невероятно. Потом мы увидели немного английского. Вы могли видеть, где люди царапали свои лица и горло, пытаясь перевести дух. Некоторые застрелились. Лошади, все еще в конюшнях, коровы, куры, все было мертво. Все, даже насекомые были мертвы “.


Relacja Williego Sieberta podczas pierwszego gazowego ataku wojennego w Ypres, 22 kwietnia 1915 r

Relacja z pierwszej ręki Williego Sieberta. Niemiecki żołnierz podczas pierwszego ataku gazowego podczas wojny w Ypres – „W końcu postanowiliśmy uwolnić gaz. Weatherman miał rację. To był piękny dzień, świeciło słońce. Tam, gdzie była trawa, płonęła zieleń Powinniśmy byli wybrać się na piknik, nie robiąc tego, co zamierzaliśmy. Odesłaliśmy piechotę [niemiecką] z powrotem i otworzyliśmy zawory [gazowe] sznurkami. Około kolacji gaz zaczął płynąć w stronę Francuzów; było bardzo cicho. Wszyscy zastanawialiśmy się, co się stanie.

 

Gdy przed nami formowała się ta wielka chmura zielono-szarego gazu, nagle usłyszeliśmy krzyki Francuzów. W niecałą minutę zaczęli od największej ilości ognia z karabinu i karabinu maszynowego, jaki kiedykolwiek słyszałem. Musiał strzelać każdy polowy pistolet artyleryjski, każdy karabin maszynowy, każdy karabin, który mieli Francuzi. Nigdy nie słyszałem takiego hałasu.

 

Grad pocisków przelatujących nad naszymi głowami był niewiarygodny, ale nie powstrzymywał gazu. Wiatr przesuwał gaz w kierunku linii francuskich. Usłyszeliśmy płacz krów i krzyki koni. Francuzi wciąż strzelali. Nie mogli zobaczyć, na co strzelali. Po około 15 minutach wystrzał zaczął strzelać. Po pół godzinie tylko okazjonalne strzały. Potem znów wszystko ucichło. Po jakimś czasie minęło i przeszliśmy obok pustych butli z gazem.

 

Widzieliśmy całkowitą śmierć. Nic nie było żywe.

Wszystkie zwierzęta wyszły z otworów, aby umrzeć. Wszędzie były martwe króliki, pieprzyki, szczury i myszy. Zapach gazu wciąż unosił się w powietrzu. Zawieszał się na kilku krzakach, które pozostały. Kiedy dotarliśmy do linii francuskich, okopy były puste, ale w odległości pół mili ciała żołnierzy francuskich były wszędzie. To było niewiarygodne. Potem zobaczyliśmy, że jest trochę angielskiego. Widziałeś, gdzie mężczyźni drapali się po twarzach i gardłach, próbując złapać oddech. Niektórzy się zastrzelili. Konie, wciąż w stajni, krowy, kurczaki, wszystko, wszystkie były martwe. Wszystko, nawet owady były martwe. ”




    FEATURES

    Ypres, Belgio

    LASCIA UN MESSAGGIO A QUESTO AUTORE

    Risolvi l'operazione: trova la X 7 + 2 =

    All copyrights reserved © - 42doit.com